[LF] : TaeBin x Se7en : If you know my love? (8)

posted on 28 Jul 2009 11:49 by whyme19 in FanFictionTae7en

[LF] : TaeBin x Se7en : If you know my love? (Chapter 8)

 

*คำเตือน fan fiction เรื่องนี้มีแนวโน้มของการใช้ความรุนแรงและคำหยาบสูงมาก =_= ขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะคะ แบบว่า ตัวละครในเรื่องมันไม่ปกติ มันพิเศษ มันดิบ เถื่อน ห้าว ห่าม ดุดัน etc. ขออภัยอีกทีนะคะ (แต่คนแต่งเรียบร้อยประดุจดั่งผ้าพับไว้นะคะ จริ๊งงงงงง~~~~~)

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

ท่อนแขนแกร่งกำยำที่เอื้อมมารั้งร่างของเขาเอาไว้ไม่ให้ล้มหัวฟาดพื้น ทั้งน้ำเสียงเข้มขรึมที่แฝงความกวนนิดๆ แล้วก็..........ใบหน้าดุ เถื่อน (ยิ่งกว่าสมาชิกทุกคนในวง 1TYM) (แอร๊ยยยย ขอโทษค่ะ T_T) กับทรงผมตัดเกรียนแบบนั้น "มาสต้า วูฮยอง?"

 

"Shitt! นี่มันอะไรอ่ะ จินวอน ทำไมเว่นมันเป็นแบบนี้ ตายห่ะ! รีบพาน้องส่งโรงพยาบาลเหอะ!"

 

เอ๋?? ผู้หญิงตัวบางๆ ผิวขาว ผมยาวดัดเป็นลอนรับกับใบหน้าสวยเฉี่ยวแต่คำพูดคำจาและท่าทาง (โคตร) ห้าวยิ่งกว่าผู้หญิงทั่วไป นี่มัน "กะ กัมมี่นูน่า?"

 

พี่ GUMMY กับ MASTA WU ทำไมมาอยู่ด้วยกันได้อ่ะ??

 

แต่ก่อนที่จะได้แปลกใจนานไปกว่านี้ ทั้งสองหนุ่มสาวรุ่นพี่ของดองวุคก็ทำท่าจะประคองพาเขาออกไปจากห้องซ้อมของ 4 หนุ่มวง 1TYM ทว่า

 

"No! ไม่ไป.........ฮื้ออออออ ไม่เอา!"

 

"เฮ้ยๆ อะไรวะ ไอ้เด็กเว่น อย่ามาดื้อนะเว้ย จะตายอยู่แล้วยังซ่าส์อีกเรอะ?"

 

เอ่อะ!! พี่มาสต้า วู (หรืออีกชื่อว่า จินวอน) ดุผมอีกแล้วอ่ะ ฮึก!!

 

"เว่น นี่แกมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง? เอ๊ะ! นี่มันกุญแจห้องซ้อมของพวก 1TYM นี่ แกไปเอามาได้ยังไง ห๊ะ?"

 

แล้วพี่กัมมี่คนสวยจะมาซักไซร้อะไรผมตอนนี้อ่ะคร้าบบบบบ ฮือออออ~~~~

 

"ผมไม่เป็นไร พวกพี่.........อย่าพาไปโรงพยาบาลเลยนะครับ"

 

"ไม่เป็นไรบ้านตาแกเซ่ะ! (เอริ่มมมม ตาเค้าก็ท่านประธาน YG เจ้านายพี่ไม่ใช่เรอะ -*-) นี่อย่าเพิ่งไปถามเว่นมันเลย กัมมี่ ไปๆ ไปโรงพยาบาล!"

 

พูดพลาง มาสต้า วูก็ทำท่าจะ ลาก เด็กหนุ่มหน้าใสออกไปจากห้องให้ได้ ทว่า

 

"ไม่อ๊าววววววว ไม่ไปง่ะ! ถ้าไปโรงพยาบาลแล้วกลับมาไม่ทันก็โดนพี่แทบินดุดิ ฮืออออออออ"

 

...................อึ้ง!!

 

โดนพี่แทบินดุ? นี่ไอ้เว่นมันหมายถึงแทบินไหน?

 

ใช่ อิมแทบิน มักเน่ของวง 1TYM รึเปล่าวะ??

 

เฮ้ยยยยยยยย!!!!!!!!!! แล้วมันไปรู้จัก สนิทสนมกันตอนไหนเนี่ย???

 

"เว่น แกบอกมาเลยนะ มีเรื่องอะไรที่พี่สาวอย่างฉันควรจะรู้แต่ไม่ได้รู้บ้าง ว่าไง.........จะบอกดีๆ หรือว่าจะให้ฉันลากแกไปถามต่อหน้าแทบินฮยอง?"

 

เอาวะ! ลองแกล้ง ขู่ มันดูดีกว่า เผื่อกัมมี่คนนี้จะได้รู้อะไรดีๆ ที่เธอควรจะรู้บ้าง

 

"อย่าน๊า! กัมมี่นูน่า อย่าทำแบบนั้นน๊า..........ก็ได้ๆ เล่าแล้ว ฮือออออ แต่เจ็บแผลอ่ะ เจ็บจะตายอยู่แล้ว!"

 

บิงโกวววววววว!!!!!!!!!!!!!!!

 

".........กัมมี่ แกไม่ต้องทำหน้าลั้นลาขนาดนั้นได้ไหมวะ? กูว่าจินฮวานมันโรคจิตแล้วนะ เจอแกเข้าไปแม่งยิ่งกว่าอีกว่ะ!"

 

เพราะคำพูดของมาสต้า วูที่ทำให้กัมมี่จำต้องเลิกทำหน้าลั้นลา แววตาโรคจิต.........ละม้ายคล้ายจินฮวาน! แล้วชายหนุ่มหน้าโหดดิบเถื่อน (แต่หล่อนะ!) ก็หันไปมองเด็กหนุ่มหน้าขาวที่ยืนพิงเขาอยู่ด้วยท่าทางครุ่นคิด

 

"เออๆ เอางี้แล้วกัน! ไปหารุ่นพี่ของพี่ดีกว่า มันเปิดคลีนิคเถื่อนอยู่แถวนี้ แล้วไม่ต้องกลัวด้วยเพราะรุ่นพี่ของพี่มันเก่งแล้วก็เก็บความลับได้ร้อยเปอร์เซ็นต์ ป่ะๆ รีบไปจะได้รีบกลับมาไง...........แต่ระหว่างนั้นแกช่วยเล่าเรื่องอะไรที่พวกพี่ไม่รู้ให้ฟังด้วยนะ ไอ้น้องเซเว่น!"

 

ฮืออออออออออ คลีนิคเถื่อนเลยเรอะ! นี่แร๊พเปอร์ค่าย YG จะคบคนปกติๆ เหมือนคนอื่นเค้าบ้างได้หม๊ายยยยย??

 

แล้ว เอริ่มมมมม พี่ๆ ครับ คือผมยอมเล่าแล้ว ไม่ต้องทำหน้าโรคจิตมาขู่ผมก็กลัวจะตายแล้วคร้าบบบบบบบบ!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

ทั้งหมดทั้งมวลเพราะ (ไอ้) รุ่นพี่ฮวีซองคนเดียวเลย คอยดูนะ.............หายดีเมื่อไหร่ Se7en ชเวดองวุคคนนี้จะจัดการ แก้แค้น เอาให้จำได้ไม่มีวันลืมเลย!!

 

เวลาต่อมา หลังจากมาสต้า วูกับกัมมี่ (บังคับ) พาดองวุคไปทำแผลใหม่เรียบร้อยแล้ว ทั้งสามหนุ่มสาวก็กลับขึ้นมาที่ห้องซ้อมของ 4 หนุ่มวง 1TYM ก่อนจะรับฟังเรื่องราวทั้งหมดที่ดองวุคกำลังเล่าด้วยท่าทางตั้งใจ...............จนเมื่อเรื่องเล่านั้นจบลง สองหนุ่มสาวผู้ที่ดองวุคค่อนข้างเคารพนับถือเกือบจะพอๆ กับเท็ดดี้ก็พร้อมใจกันถอนหายใจออกมาเบาๆ

 

"เฮ้ออออออออออ"

 

และนั่นก็ทำให้ใบหน้าใสของหนุ่มน้อยสุดซ่าส์ยิ่งจ๋อยกว่าเดิม จนกระทั่ง

 

"เฮ้ยๆ ไม่ต้องทำหน้าเป็นแมวหงอยแบบนั้น เว่น เออ! พี่ก็เข้าใจเรานะ นี่เจ็บขนาดนี้พ่อแม่มันยังไม่มาดูเลย มันน่า............"

 

พูดพลาง มาสต้า วูก็ยกมือขึ้นลูบหัวเจ้าน้องชายแรงๆ จนอีกฝ่ายถึงกับหัวโยกหัวคลอน กระนั้น ความรู้สึกดีๆ ที่ได้รับกลับมาก็ทำให้ดองวุคต้องเงยหน้าขึ้นมองใบหน้าเถื่อนเข้มของรุ่นพี่ด้วยความขอบคุณ

 

"เว่น แล้วจะอยู่นี่แค่สามเดือนจริงๆ เหรอ กลับมาอยู่ที่นี่ให้นานกว่านี้ดีไหม พี่เป็นห่วงเรานะ ทำไมท่านประธานไม่ให้เว่นกลับมาทำเพลงที่เกาหลีซะที เมื่อวานพี่เพิ่งคุยกับยางกูลฮยอง เค้ายังบ่นเลยว่าคิดถึงเรามาก"

 

คำพูดของกัมมี่ทำให้ดองวุคพยายามจะฝืนยิ้ม แต่แล้ว เด็กหนุ่มหน้าใสก็กลับถอนหายใจเบาๆ พลางพูดบางสิ่งที่เป็นเหมือนตะกอนตกค้างอยู่ในใจของเขามานานออกมา และคำพูดนั้นก็ทำให้คนฟังอย่างมาสต้า วู กับกัมมี่ยิ่งรู้สึกสงสารเด็กหนุ่มมากกว่าเดิม

 

"ผมกลับมาไม่ได้หรอกครับ อยู่ที่โน่นมีอนาคตมากกว่า โอกาสที่จะดังก็มีเยอะกว่า............สำหรับ YG ชื่อ Se7en เป็นเหมือนความภาคภูมิใจของที่นี่ Se7en เก่ง อายุน้อยแต่ไปดังไกลถึงอเมริกา เป็นศิลปินเกาหลีแค่ไม่กี่คนที่ได้รับการยอมรับในวงกว้าง ความหวังทั้งหมดถูกฝากเอาไว้ที่ Se7en เพราะฉะนั้น..........ไปอยู่ไกลๆ แบบนั้นแหละดีแล้ว! ผมน่ะ ชินกับสิ่งที่คุณตาสร้างขึ้นเพื่อผมนานแล้วครับ ก็จะไม่ชินได้ไงล่ะ อายุจะ 18 อยู่แล้วนี่เนอะ ไม่ใช่เด็กๆ เหมือนคนอื่นแล้วด้วย"

 

"..............บ้าเหรอ! อายุ 17 เนี่ยนะไม่เด็ก บ้าแล้ว! ใครสั่งใครสอนให้คิดแบบนั้น ดองวุค"

 

"ก็คุณตาของผมไงครับ"

 

คำตอบที่เหมือนจะขำของดองวุคกลับทำให้คนถามอย่างกัมมี่ขำไม่ออก! แม้แต่มาสต้า วูก็ดูเหมือนไม่รู้จะแก้ไขสถานการณ์ชวนอึดอัดนี้ได้ยังไง ดังนั้น ทั้งสามหนุ่มสาวจึงนั่งกันอยู่อย่างนั้นพลางปล่อยให้บรรยากาศในห้องถูกปกคลุมด้วยความอึมครึมชวนอึดอัด กระทั่ง

 

"เว่น เคยคิด...........จะลาออกจากค่าย YG ไหม"

 

คำถามลอยๆ ของมาสต้า วู ทำเอาดองวุคกับกัมมี่ถึงกับอึ้ง ตะลึง พูดไม่ออก! จนมาสต้า วู ต้องหันมาย้ำอีกครั้ง

 

"คิดไหม? เรื่องลาออกจาก YG ลาออกจากการเป็น Se7en แล้วก็กลับมาใช้ชีวิตธรรมดาๆ ให้สมกับเป็นเด็กอายุ 17 - 18 ถ้าทำแบบนั้นมันอาจจะดีกว่าก็ได้นะ (เอื้อมมือไปแตะที่บ่า) บ่านี้..........มันล้ามากพอแล้วมั้ง? แบกอะไรหนักมากๆ ด้วยตัวคนเดียวแบบนี้ สักวัน มันจะไม่ไหวเอาจริงๆ นะ"

 

".................มันไม่ทันแล้วล่ะครับ ฮยอง ผมคงมาไกลเกินกว่าที่จะหันหลังกลับแล้ว ที่สำคัญ Se7en เป็นความภาคภูมิใจของใครหลายคน ถ้าผ