[SF]ฉันพร้อม แดจิน.

posted on 24 Jun 2009 03:22 by whyme19 in FanFictionBIGBANG

[SF]ฉันพร้อม แดจิน feat. จียง ท้อป ยองเบ ซึงรี and 1TYM / Se7en / YG Gangster.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

ณ ห้องซ้อมของ 5 หนุ่มวง BIGBANG

 

"ท้อป! กินอีกแล้ว กินๆๆๆ กินอยู่นั่นแหละ จากกอริลล่าจะกลายเป็นหมูแล้วนะ!"

 

"..............เฮ้ออออออออ~~~~"

 

"จียงอ่าาาาาา ทำไมต้องดุพี่ด้วยอ่ะ แค่กินนิดๆ หน่อยๆ เอง"

 

"..............เฮ้ออออออออ~~~~"

 

"กินนิดๆ หน่อยๆ บ้าอะไร นี่มันคุ้กกี้โถที่ 3 แล้วนะ!"

 

"..............เฮ้ออออออออ~~~~"

 

"โถที่สองกว่าๆ ต่างหากล่ะจียงจ๋า"

 

"..............เฮ้ออออออออ~~~~"

 

"แคร่ก แคร่ก แคร่ก แคร่ก I 'm strong baby. แค่ก แคร่ก แคร่ก แคร่ก"

 

"..............เฮ้ออออออออ~~~~"

 

"เกิดคึกอะไรขึ้นมา ซึงรี หยุดแคร่กได้แล้ว ไหนบอกว่าจะซ้อมบทหนังไง แล้วจะให้พี่ช่วยซ้อมตรงไหนครับ"

 

"..............เฮ้ออออออออ~~~~"

 

"ก็ซึงรีเบื่อนี่นาพี่ยองเบ พี่ยองเบอ่ะ! ซึงรีอยากกินหนมมมมมมม"

 

"..............เฮ้ออออออออ~~~~"

 

"ซึงรี ยังกินหนมไม่ได้นะครับ คนดี ก้อ..........."

 

"..............เฮ้ออออออออ~~~~"

 

"ไอ้ท้อป แกจะหยุด........"

 

"..............เฮ้ออออออออ~~~~"

 

"ว้อยยยยยยยยยยย" (อันนี้เสียงจียง) "หงั่มๆๆๆๆๆ" (อันนี้เสียงท้อป) "โว้ยยยยยยยยย" (อันนี้เสียงยองเบ) "แคร่กๆๆๆๆๆ" (และแน่ นอนว่าอันนี้เสียงซึงรี)

 

"..............เฮ้ออออออออ~~~~" (ส่วนนี่ก็เสียงของ.........)

 

"เชี่ย! ไอ้แดซอง แกเป็นบ้าอะไรนักหนาวะ ถอนหายใจอยู่ได้ เด็กเวรเอ๊ย!"

 

"นั่นดิ! คนเค้าจะคุยกันก็คุยไม่รู้เรื่อง ต้องมีเสียง เฮ้อ ของนายแทรกอยู่ตลอดเวลาเลย มันเป็นอะไรนักหนาวะแดซอง"

 

จียงกับยองเบซึ่งมีท่าทางหงุดหงิดถึงขีดสุดต่างพร้อมใจกันถอยห่างจากคนที่ตัวเองคุยด้วย (และนั่นก็ทำให้ท้อปกับซึงรีแอบได้โอกาสกอดคอกันไปนั่งกินคุ้กกี้โถที่ 4 อย่างแสนสุขตรงมุมห้อง!) แล้วหันไปให้ความสนใจกับแดซองที่กำลังนั่งกอดเข่าพลางถอนหายใจออกมาเป็นรอบที่ เอ่อ........จำไม่ได้ -*-

 

"..............เฮ้ออออออออ~~~~"

 

"เฮ้ย! คนเค้าถามก็ตอบมาดิวะ แล้วนั่นกำอะไรอยู่ในมือน่ะ"

 

คนถามคือยองเบแต่มือที่เอื้อมไปดึง รูป จากมือของแดซองอย่างถือวิสาสะกลับเป็นลีดเดอร์ของวงซึ่งก็คือ.............จียง

 

"อ๋อออออออ ที่แท้ก็รูปพี่จินฮวานนี่เอง อย่าบอกนะว่าที่แกมานั่งถอนหายใจทิ้งแบบนี้เป็นเพราะคิดถึงพี่จินฮวานน่ะ"

 

คำถามล้อๆ ของจียงทำเอาใบหน้าที่ก้มจ๋อยกลับเงยขวับขึ้นแล้วดวงตาคู่ตี่ซึ่งปกติจะปรากฏร่องรอยความขี้เล่น อารมณ์ดีอยู่เสมอแต่เวลานี้มันดันเอ่อไปด้วยหยาดน้ำใสๆ จนพี่ชายสองคนที่ยืนกอดอกมองอยู่ถึงกับพากัน..............กุมขมับ!!

 

"พวกพี่ไม่เข้าใจความรู้สึกของผมหรอก ผมน่ะ ฮึก.........คะ คิดถึง คิด...........โฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ พี่จินฮว๊านนนนนนนนนน ไม่รู้ว่าป่านนี้สุดที่ร๊ากกกกกกของผมจะต้องทนตกระกำลำบากถึงขนาดไหนแล้ว ฮือออออออ คนสวยๆ อย่าวพี่จินฮวานต้องไปฝึกหนักเป็นทหาร นอนกลางดินกินกลางทราย แถมยัง..........ไอ้ทหารที่อยู่รายล้อมรอบตัวถ้ามันเห็นความสวยของพี่จินฮวานแล้วก็อาจจะอดใจไม่ไหวจนต้อง ต้อง...........โฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ พี่จินฮว๊านนนนนนนน ที่ร๊ากกกกกกกกกกของแด ฮืออออออออ แดสงสารเหลือเกิ๊นนนนนนนนน"

 

แล้วร่างหนาของแดซองก็ลงไปนอนชักดิ้นชักงอกลิ้งเกลือกอยู่กับพื้นห้องซ้อม แต่แทนที่จะสงสารจียงกับยองเบกลับพากันส่ายหน้าแรงๆ ก่อนที่จียงจะใช้ฝ่าเท้าเขี่ยๆๆๆ เข้าที่ลำตัวของแดซองพลางพึมพำเบาๆ ว่า "ไอ้ปัญญาอ่อน!" ส่วนยองเบที่แสนดีกว่าก็ลงทุนลดตัว เอ้ย! ย่อตัวลงไปข้างๆแดซองพลางเอื้อมมือตบบ่าของน้องชายปุๆๆ แล้วจึงพูดเสียงอ่อนโยนว่า "ซ้อมเสร็จพี่จะพาไปหาจิตแพทย์นะแดซอง"

 

เอ่อะ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

แดซองเครียด!! ไม่มีใครเข้าใจแดเลย ไม่มีใครสนใจความรู้สึกของแด ทำไมอ่ะ?? แดแค่รักพี่จินฮวานมว๊ากกกกกกกกกกกกกกกก แล้วแดผิดตรงไหนที่คิดถึงพี่จินฮวานจนถอนหายใจไม่หยุด แดผิดเหรอที่ทนไม่ไหวเลยร้องไห้แล้วลงไปนอนกลิ้งๆๆๆ กับพื้น แดประสาทตรงไหน? ทำไมแดต้องไปหาจิตแพทย์?

 

ทำม๊ายยยยยยยยยยยยยยย~~~~~~~~~~

 

เวลาต่อมา หลัง 5 หนุ่มวง BIGBANG ซ้อมเสร็จ

 

"พี่เบ็คย๊องงงงงงงงงงงง"

 

น้ำเสียงโหยหวนของใครบางคนทำเอาคนที่ถูกเรียกถึงกับสะดุ้งเฮือกด้วยความตกใจ และเมื่อหันหลังกลับไปมองเบ็คยองก็ได้เห็นเจ้าของใบหน้าแป้นแล้นกับดวงตาที่ไม่ว่าจะมองกี่ทีก็แสนตี่ซ๊าาาาาา~~~~~ ของ................ "เอ่อะ! ไอ้แด แกอีกแล้วเรอะ"

 

"พี่เบ็คยองงงงง แดคิดถึงพี่จินฮวาน แดจะขาดใจแล้วอ่ะ ฮืออออออออออออออออออออ"

 

"โอ๊ยยยยยยยย ไอ้เว่อร์! แกนี่มันเว่อร์สุดขั้วจริงๆ"

 

บ่นพลางเบ็คยองก็หันหลังกลับแถมยังทำท่าจะเดินหนีแดซองไปซะอย่างงั้น แต่แล้ว ร่างเตี้ย เอ้ย! ร่างเล็กกะทัดรัดของชายหนุ่มก็ต้องสะดุดจนหน้าแทบทิ่มเพราะ................. "เชี่ย! เมิงมากอดขากุทำม๊ายยยยยยยย แค่นี้ขากุก็สั้นพอแล้วว้อย!"

 

"โฮฮฮฮฮฮฮฮฮ พี่เบ็คยอง แต่แดคิดถึงพี่จินฮวานนี่นา"

 

"เออ! เมิงคิดถึงจินฮวานแล้วมันเกี่ยวอะไรกับขากู๊! ปล่อยๆๆๆๆๆๆ เชี่ย!"

 

"ไม่ปล่อยๆๆๆๆๆๆ จนกว่าพี่เบ็คยองจะพาผมไปหาพี่จินฮวาน ฮืออออออออออ"

 

"ไปหาจินฮวาน ตอน 3 ทุ่มเนี่ยนะ! เมิงสติดีอยู่รึเปล่าไอ้แด แต่กุว่าไม่!"

 

พูดจบ เบ็คยองก็ออกแรงสะบัดขา สะบัดๆๆๆๆๆๆ แต่แดซองก็ยังคงเกาะยึดข้อเท้าของพี่ชายตัวเตี้ย เอ้ย! ตัวเล็กเอาไว้แน่นจนเบ็คยองต้องออกทั้งแรงขาและแรงปาก (ด่า) แดซองเสียงดังลั่นตามสไตล์หนุ่มเตี้ย ก๋า ซ่าส์ ปากจัด (......ว่าหมา) ทว่า

 

"ต่อให้พี่เบ็คยองเตะหรือด่าแดจนตาย แดก็จะไม่ยอมปล่อยมือออกจากขาของพี่.............ความรักที่แดมีต่อพี่จินฮวานช่างยิ่งใหญ่นัก ฮึก!

 

ถ้าสวรรค์ไม่เมตตาเราสอง น้องแดซองก็จะยอมไปรอพี่จินฮวานที่ทางช้างเผือก โอ้วววววววว โรมิแดผู้น่าสงสารกลับต้องมาพลัดพรากจากจินเลียตเยี่ยงนี้เองหรือ"

 

"เอริ่มมมมมม ทางช้างเผือก โรมิแด จินเลียต............เชี้ยยยยย~~~~ นี่เมิงบ้าไปแล้วจริงๆ ไอ้แด เมิงเนี่ย! ทั้งบ้า ทั้งปัญญาอ่อน ไอ้ ไอ้..........โอ๊ยยยยยยย~~~~~ กูไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาด่าเมิงแล้วว้อยยยยยยย ขากู๊วววววว เมิงไม่ปล่อยใช่หม๊ายยยยยยย.............ฮืออออออออ แสดดดด กูพาเมิงไปหาจินฮวานก็ด้ายยยยยยย"

 

จบคำของเบ็คยอง ร่างเล็กที่กำลังสะบัดขาตัวเองเร่าๆ ราวกับมีตัวทากมาเกาะแหงะก็ถึงกับเสียหลัก ล้มถลา หน้าทิ่ม! เพราะอยู่ๆ ไอ้มือที่เกาะติดขาของเขาอย่างเหนียบหนึบก็ดันคลายออกอย่างกระทันหันจนทำให้ร่างเตี้ย เอ้ย! ร่างเล็กเกิดเสียหลัก เสียสมดุลกันซะอย่างงั้น!

 

"โอ๊ยยยยยยยย จะปล่อยขากุก็บอกก่อนได้หม๊ายยยย ฮืออออออ เวรกรรมอะไรของกุเนี้ยยยยย เชี่ยเอ๊ยยยยย กุเกลียดเมิงงงงง ไอ้แด!"